Veranderingen in de AWBZ en de gevolgen voor de WMO Afdrukken E-mail
woensdag 27 mei 2009 08:52
(IMPRESSIE VAN EEN BIJEENKOMST)

Op 12 mei '09 werd er een bijeenkomst belegd door de SBOG , de Samenwerkende Bonden van Ouderen in Gelderland. Daarbij was de bovenstaande titel het onderwerp van inleidingen en besprekingen. De AWBZ is te duur geworden. Mensen worden in een aantal situaties geacht hun eigen ondersteuning te organiseren en te financiëren. Dat zal niet altijd lukken en daarom zal er het vangnet nodig zijn van de WMO. Een verzwaring dus voor de uitvoering en bekostiging door de gemeenten. Opvallend daarbij is dat door de overheid geen functies zijn overgeheveld, dus ook geen budget, alleen een 'kleine' financiële compensatie voor ondersteuningsvragen van burgers die nu dit jaar en zeker volgend jaar zullen gaan toenemen. Dit jaar wat minder omdat het nog een overgangsjaar is.

Het gaat dus om een maatregel in de AWBZ. Een heleboel mensen in Nederland, waarschijnlijk zo'n 60.000 zullen straks geen recht meer hebben op ondersteunende of activerende begeleiding. Want alleen zij die te maken hebben met matige en ernstige beperkingen op een aantal specifieke onderdelen krijgen nog AWBZ-begeleiding. De mensen met een lichte beperking dus niet.
Verder zullen mensen die recht hadden op ondersteunende begeleiding vanwege psychosociale problemen een beroep moeten gaan doen op de WMO. Het gaat dan om mensen die bijvoorbeeld thuisloos zijn, psychosociale problemen hebben of verslaafd zijn.
Ook het aantal uren begeleiding die men krijgt vanuit de AWBZ kan voor sommige mensen minder worden.

Mensen zullen dus straks meer aangewezen zijn op onder andere collectieve voorzieningen in plaats van de individuele voorziening die ze hadden, zullen ook straks meer aangewezen zijn op lokale voorzieningen, georganiseerd door gemeenten of vrijwilligers.

Om welke mensen gaat het dan nu concreet ? Dat zijn de dak- en thuislozen, (vrouwen/mannen) opvang bij huiselijk geweld, mensen met psychosociale problemen en ontregelde gezinnen.

Om welke ondersteuning gaat het dan ? Om financieel administratieve ondersteuning, woonbegeleiding (boodschappen doen, koken), structuur geven aan de dag, bij gezinnen aanwezig zijn op de drukste momenten van de dag, meegaan naar instanties en invullen van formulieren, verstevigen en opbouwen van een sociaal netwerk en respijtzorg (het zorgen voor ontspanningsmomenten voor mantelzorgers).

Er zijn zorgen naar aanleiding van de invoering van deze nieuwe maatregel. Het gevolg kan zijn dat er geen aanvraag meer wordt gedaan omdat het te moeilijk is en te tijdrovend. Omdat de mensen die nu nog wel maar straks niet meer geholpen worden niet bekend zijn bij de gemeenten zullen er mensen " uit beeld " raken. Ouders/kinderen kunnen overbelast gaan raken en pas als de problemen verergert zijn wordt dan uiteindelijk een aanvraag gedaan. En zo zijn er nog wel meer aan te geven.

Het is van het grootste belang dat knelpunten en problemen die door mensen worden gesignaleerd worden gemeld bij bijvoorbeeld de gemeenten of belangenbehartigers. Ook zullen de gemeenten met beleid moeten komen om deze maatregelen te vertalen naar de praktijk van de WMO.