Verslag: Thema-avond van de ChristenUnie over de AWBZ Afdrukken E-mail
maandag 08 maart 2010 22:27
De fractie van de ChristenUnie organiseerde op dinsdagavond 26 januari 2010 een thema-avond over de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).

De volgende sprekers maken hun opwachting:
  • Paul Blokhuis (wethouder voor o.m. Welzijn, Zorg en Gezondheidszorg),
  • Jannie Overeem (mantelzorg makelaar),
  • Jeannet Huizing (verpleeghuis-arts).

Paul Blokhuis

Wethouder Blokhuis geeft een toelichting op de gevolgen van de zgn. pakketmaatregel. Deze maatregel houdt een versobering van de AWBZ in. Per 1 januari 2009 valt hulp bij zelfredzaamheid nog wel onder de AWBZ, maar wordt het ondersteunen bij participatie overgelaten aan de gemeenten. Lichtere indicaties vallen dus uit de AWBZ vergoeding.

Voor de gemeente Apeldoorn zal 8 miljoen aan rijksvergoeding komen te vervallen, terwijl daar slechts een compensatie van 0,8 miljoen tegenover staat.

Rond 1 april 2009 is gestart met het uitvoeren van herindicaties bij ongeveer 3.000 mensen. Naar schatting zal 30-40% uit de indicatie vallen, wat neerkomt op zo'n 1.400 mensen. Het gaat dan bijv. om mensen met beperkingen die dagopvang of begeleiding nodig hebben.

De gemeente Apeldoorn krijgt van het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg) wel informatie over de groep die getroffen wordt (aantallen), maar niet over individuen, tenzij de klant hier expliciet toestemming voor geeft. Dit kan een probleem zijn, bijv. bij beginnende dementie.

Overigens blijkt de herindicering een onverwacht gevolg te hebben. Mantelzorgers hebben namelijk recht op heffingskorting, mits ze aan kunnen tonen dat hun partner een indicatie heeft. Mogelijk gaan ze dit dus ook nog mislopen!

Het is duidelijk dat de gemeente het gat van 7 miljoen niet volledig kan compenseren. Mogelijke oplossingsrichtingen / maatregelen:
  • Mensen zullen meer voor elkaar moeten gaan doen!
  • Inzet van gelden t.b.v.
    • het versterken van vrijwilligersnetwerken (bijv. Schakelpunt)
    • woon service gebieden.

Jannie Overheem

Er is een groot verschil tussen 'gewoon' vrijwilligerswerk en mantelzorg. Bij mantelzorg is namelijk sprake van een directe relatie met degene die geholpen wordt, en heeft de zorg (daardoor) een min of meer verplicht karakter.

Bekende knelpunten bij mantelzorg zijn bijv. de duur van de zorg, de intensiteit (tot 24 uur per dag), de kosten, dat het lastig is te combineren met een vaste baan, de complexiteit van de materie).
De mantelzorger heeft vaak veel vragen. Hoe moet ik..., wat moet ik....

Door het uitkleden van de AWBZ wordt er nog een zwaarder beroep gedaan op de mantelzorger.

Mogelijke ondersteuning van KAP (mantelzorgers en vrijwilligers):
  • bijv. respijtzorg
  • regeltaken
  • emotionele ondersteuning (bijv. lotgenotencontact)
  • inzet van vrijwilligers

Jeannet Huizing

De arts heeft op zich begrip voor de verdeling tussen zelfredzaamheid en participatie. Ze maakt zich echter zorgen over de opvang van de participatie via de WMO door de gemeenten. Daar komt bij dat het (op zich logische) onderscheid niet altijd eenvoudig te maken is.

Wat bijv. verloren dreigt te gaan is de regie op dagopvang.

In de Woonservicegebieden zullen de zorginstelling goed moeten gaan samenwerken. En dat is lastig, want de instellingen kennen elkaar onvoldoende. Ook huisartsten kennen de regelingen niet meer allemaal.

Mogelijke oplossingsrichtingen zouden kunnen zijn het verbreden van de taak van casemanagers (nu alleen dementie) en het vormgeven van ouderencentra.

Vragen

Uit de vragen die gesteld worden blijkt dat er nog meer zorgen leven. Bijvoorbeeld over de telefonische indicatiestelling en het wegvallen van preventie waar professionals worden vervangen door vrijwilligers.

Verder wordt een warm pleidooi gehouden voor de terugkeer van de wijkverpleegkundige, de buurtzorg.